MYANMAR POLITICAL NEWS, ART AND IDEA

To upgrade Myanmar, we must do all necessary things for Myanmar !

မစိုးရိမ္တိုက္သစ္ ကထိန္ပြဲ ျပည္သူေတြ ပါ၀င္ႏႊဲ December 26, 2007

Filed under: MASOEYEIN MONASTERY,MY NEWS,OTHERS' WRITINGS,PHOTOS — Nyo Gyi @ 4:08 pm




လက္ရွိ မစိုးရိမ္တိုက္သစ္ နာယကခ်ဳပ္ ဆရာေတာ္ ဦးရာဇာဓမၼာဘိ၀ံသ


၁၃၆၉-ခု နတ္ေတာ္လျပည့္ေန႔ (၂၄၊ ၁၂၊ ၀၇) တနလၤာေန႔ နံနက္က သံဃာ အပါး (၂၈၀၀) သီတင္းသံုးေနထိုင္ေသာ မႏၱေလးၿမိဳ႕ မစိုးရိမ္ တိုက္သစ္တြင္ မစိုးရိမ္ ေက်ာင္းတိုက္ ေက်ာင္းဒကာမ်ား ႀကီးမွဴးေသာ ဥပတၳမၻက အဖြဲ႕မွ စုေပါင္း မဟာဘံုကထိန္ ပြဲႀကီး ခင္းက်င္း လွဴဒါန္းခဲ့သည္။

ထိုပြဲသည္ အႀကီးက်ယ္ဆံုးေသာ ကထိန္ပြဲႀကီး ျဖစ္ၿပီး ျပည္သူ လူထု၏ ညီညြတ္မႈႏွင့္ စည္းလံုးမႈကို ျပသရာ ေရာက္ေသာ လူထု လႈပ္ရွားမႈပြဲႀကီဒလည္း ျဖစ္ေပသည္။

ဆိုလိုသည္မွာ ယင္းပြဲ လက္မခံရန္ႏွင့္ စစ္အဆိုးရ၏ မႏၱေလးတိုင္းမွဴးမွ မိမိတို႔ ခင္းက်င္းမည္ျဖစ္ေၾကာင္း တိုင္းမွဴးမွ လာေရာက္ ေလွ်ာက္ထားသည္ကို မစိုးရိမ္တိုက္သစ္ နာယကခ်ဳပ္ ဆရာေတာ္ ဦးရာဇာဓမၼာဘိ၀ံသမွ လံုး၀လက္မခံႏိုင္ပါေၾကာင္း၊ မိမိတို႔ ၀ိနည္းဥပေဒအရ ပထမေလွ်ာက္ထားေသာ ဒကာကိုသာ ဦးစားေပး လက္ခံရမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ျပတ္ျပတ္သားသား ပယ္ခ်ၿပီမွ ယခုလို စည္းလံုးေသာ ျပည္သူလူထု၏ အလွဴကို လက္ခံ က်င္းပခဲ့ျခင္းျဖစ္ေသာေၾကာင့္ေပတည္း။

ထိုစဥ္က ကၽြႏု္ပ္တို႔ သတင္းသမားမ်ားမွာ ဆရာေတာ္၏ ရဲရင့္မႈကိုသာ သတိျပဳမိ၍ နာယကခ်ဳပ္ဆရာေတာ္၏ အေျမွာ္အျမင္ႀကီးမႈကို သတိမျပဳမိၾကေပ။ ေနာက္အခါ မႏၱေလးၿမိဳ႕၊ အိမ္ေတာ္ရာ ဘုရားအေနာက္ဘက္ ခင္မကန္ေက်ာင္းတိုက္၌ မႏၱေလးတိုင္းမွဴးမွ ယခင္ မစိုးရိမ္တိုက္သစ္၌ကဲ့သို႔ပင္ ယခင္ ကထိန္ဒကာကို ဖယ္ရွား၍ တိုင္းမွဴးမွ ကထိန္၀င္ခင္းစဥ္ စက္တင္ဘာသံဃာ့လႈပ္ရွားမႈမ်ားကို ေခါင္းေဆာင္ပါ၀င္ေသာ ရဟန္းငယ္မ်ားကို ၀င္ေရာက္ေမႊေနာက္ဖမ္းဆီးသည္ကို ၾကားသိရမွသာလွ်င္ ဆရာေတာ္၏ အေျမွာ္အျမင္ႀကီးမႈကို လက္ဖ်ားခါ အံ့ျခီးခဲ့ရေပသည္။ (ကဗ်ာဆရာ မင္းဆက္ (ဦးသုမန)သည္ ဤပံုစံမ်ိဳးႏွင့္ပင္ အဖမ္းခံခဲ့ရသည္။)

ယခု ထိုႀကီးက်ယ္ေသာ ျပည္သူ႕ကထိန္ပြဲႀကီး မစိုးရိမ္တိုက္သစ္ ဓမၼမဟိဒၶိ ေက်ာင္းေတာ္ႀကီး ဒုတိယထပ္၌ နံနက္(၅)နာရီ၊ မိနစ္(၃၀)တြင္ သံဃာေတာ္မ်ားအား အာရံုမုန္႔ဟင္းခါးဆြမ္း၊ ေကာ္ဖီမုန္႔မ်ား ဆက္ကပ္ျခင္း၊ နံနက္(၈)နာရီ (၃၀)မိနစ္တြင္ စာသင္ၿပီး၊ က်မ္းၿပီး၊ စာခ်ဆရာေတာ္မ်ားမွ ဓမၼမဟိဒၶိ အေပၚဆံုးထပ္တြင္ ပရိတ္အႏုေမာဒနာတရားမ်ား ခ်ီးေျမွာက္ျခင္း၊ နံနက္(၉)နာရီတြင္ ဒကာ၊ ဒကာမမ်ားႏွင့္ ျပည္သူလူထုတို႔မွ ဆြမ္း၊ သကၤန္း၊ ေဘာပင္ႏွင့္ လွဴဖြယ္ပစၥည္းမ်ား ေလာင္းလွဴၿပီး ဓမၼမဟိဒၶိ ဒုတိယထပ္တြင္ သံဃာေတာ္မ်ားအားလံုး ဆြမ္းဘုန္းေပးၾကသည္။

လာသမွ် ဧည့္ပရိတ္သတ္မ်ားႏွင့္ သီလရွင္ဆရာေလးမ်ားကို နံနက္(၉)နာရီမွ (၁၁)နာရီထိ ေကၽြးေမြးဧည့္ခံခဲ့သည္။ စုစုေပါင္း အလွဴေတာ္ေငြ ကုန္က်စရိတ္ေပါင္း သိန္းငါးေထာင္ ခန္႔ရွိမည္ဟု ဥပတၳမၻက အဖြဲ႕၀င္ ဥပါသကာတစ္ေယာက္မွ ေျပာၾကားသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဤစက္တင္ဘာ သံဃာ့လႈပ္ရွားမႈ၌ ေခါင္းေဆာင္ပါ၀င္ခဲ့ေသာ နာမည္ႀကီး ဆရာဒကာ ညီညြတ္မႈႏွင့္ စည္းလံုးမႈကို ေဖာ္ထုတ္ေသာ ကထိန္ပြဲႀကီး ျဖစ္ေပသည္။

ယမထာ

ဒါေတြက စစ္အဆိုးရဖမ္းဆီးႏွိပ္စက္မွာကို ေၾကာက္လို႔ ရြာျပန္ကုန္ၾကတဲ့ သံဃာေတာ္မ်ားအတြက္
 

မစိုးရိမ္တိုက္သစ္ ကထိန္ပြဲ ျပည္သူေတြ ပါ၀င္ႏႊဲ

Filed under: MASOEYEIN MONASTERY,MY NEWS,OTHERS' WRITINGS,PHOTOS — Nyo Gyi @ 4:08 pm




လက္ရွိ မစိုးရိမ္တိုက္သစ္ နာယကခ်ဳပ္ ဆရာေတာ္ ဦးရာဇာဓမၼာဘိ၀ံသ


၁၃၆၉-ခု နတ္ေတာ္လျပည့္ေန႔ (၂၄၊ ၁၂၊ ၀၇) တနလၤာေန႔ နံနက္က သံဃာ အပါး (၂၈၀၀) သီတင္းသံုးေနထိုင္ေသာ မႏၱေလးၿမိဳ႕ မစိုးရိမ္ တိုက္သစ္တြင္ မစိုးရိမ္ ေက်ာင္းတိုက္ ေက်ာင္းဒကာမ်ား ႀကီးမွဴးေသာ ဥပတၳမၻက အဖြဲ႕မွ စုေပါင္း မဟာဘံုကထိန္ ပြဲႀကီး ခင္းက်င္း လွဴဒါန္းခဲ့သည္။

ထိုပြဲသည္ အႀကီးက်ယ္ဆံုးေသာ ကထိန္ပြဲႀကီး ျဖစ္ၿပီး ျပည္သူ လူထု၏ ညီညြတ္မႈႏွင့္ စည္းလံုးမႈကို ျပသရာ ေရာက္ေသာ လူထု လႈပ္ရွားမႈပြဲႀကီဒလည္း ျဖစ္ေပသည္။

ဆိုလိုသည္မွာ ယင္းပြဲ လက္မခံရန္ႏွင့္ စစ္အဆိုးရ၏ မႏၱေလးတိုင္းမွဴးမွ မိမိတို႔ ခင္းက်င္းမည္ျဖစ္ေၾကာင္း တိုင္းမွဴးမွ လာေရာက္ ေလွ်ာက္ထားသည္ကို မစိုးရိမ္တိုက္သစ္ နာယကခ်ဳပ္ ဆရာေတာ္ ဦးရာဇာဓမၼာဘိ၀ံသမွ လံုး၀လက္မခံႏိုင္ပါေၾကာင္း၊ မိမိတို႔ ၀ိနည္းဥပေဒအရ ပထမေလွ်ာက္ထားေသာ ဒကာကိုသာ ဦးစားေပး လက္ခံရမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ျပတ္ျပတ္သားသား ပယ္ခ်ၿပီမွ ယခုလို စည္းလံုးေသာ ျပည္သူလူထု၏ အလွဴကို လက္ခံ က်င္းပခဲ့ျခင္းျဖစ္ေသာေၾကာင့္ေပတည္း။

ထိုစဥ္က ကၽြႏု္ပ္တို႔ သတင္းသမားမ်ားမွာ ဆရာေတာ္၏ ရဲရင့္မႈကိုသာ သတိျပဳမိ၍ နာယကခ်ဳပ္ဆရာေတာ္၏ အေျမွာ္အျမင္ႀကီးမႈကို သတိမျပဳမိၾကေပ။ ေနာက္အခါ မႏၱေလးၿမိဳ႕၊ အိမ္ေတာ္ရာ ဘုရားအေနာက္ဘက္ ခင္မကန္ေက်ာင္းတိုက္၌ မႏၱေလးတိုင္းမွဴးမွ ယခင္ မစိုးရိမ္တိုက္သစ္၌ကဲ့သို႔ပင္ ယခင္ ကထိန္ဒကာကို ဖယ္ရွား၍ တိုင္းမွဴးမွ ကထိန္၀င္ခင္းစဥ္ စက္တင္ဘာသံဃာ့လႈပ္ရွားမႈမ်ားကို ေခါင္းေဆာင္ပါ၀င္ေသာ ရဟန္းငယ္မ်ားကို ၀င္ေရာက္ေမႊေနာက္ဖမ္းဆီးသည္ကို ၾကားသိရမွသာလွ်င္ ဆရာေတာ္၏ အေျမွာ္အျမင္ႀကီးမႈကို လက္ဖ်ားခါ အံ့ျခီးခဲ့ရေပသည္။ (ကဗ်ာဆရာ မင္းဆက္ (ဦးသုမန)သည္ ဤပံုစံမ်ိဳးႏွင့္ပင္ အဖမ္းခံခဲ့ရသည္။)

ယခု ထိုႀကီးက်ယ္ေသာ ျပည္သူ႕ကထိန္ပြဲႀကီး မစိုးရိမ္တိုက္သစ္ ဓမၼမဟိဒၶိ ေက်ာင္းေတာ္ႀကီး ဒုတိယထပ္၌ နံနက္(၅)နာရီ၊ မိနစ္(၃၀)တြင္ သံဃာေတာ္မ်ားအား အာရံုမုန္႔ဟင္းခါးဆြမ္း၊ ေကာ္ဖီမုန္႔မ်ား ဆက္ကပ္ျခင္း၊ နံနက္(၈)နာရီ (၃၀)မိနစ္တြင္ စာသင္ၿပီး၊ က်မ္းၿပီး၊ စာခ်ဆရာေတာ္မ်ားမွ ဓမၼမဟိဒၶိ အေပၚဆံုးထပ္တြင္ ပရိတ္အႏုေမာဒနာတရားမ်ား ခ်ီးေျမွာက္ျခင္း၊ နံနက္(၉)နာရီတြင္ ဒကာ၊ ဒကာမမ်ားႏွင့္ ျပည္သူလူထုတို႔မွ ဆြမ္း၊ သကၤန္း၊ ေဘာပင္ႏွင့္ လွဴဖြယ္ပစၥည္းမ်ား ေလာင္းလွဴၿပီး ဓမၼမဟိဒၶိ ဒုတိယထပ္တြင္ သံဃာေတာ္မ်ားအားလံုး ဆြမ္းဘုန္းေပးၾကသည္။

လာသမွ် ဧည့္ပရိတ္သတ္မ်ားႏွင့္ သီလရွင္ဆရာေလးမ်ားကို နံနက္(၉)နာရီမွ (၁၁)နာရီထိ ေကၽြးေမြးဧည့္ခံခဲ့သည္။ စုစုေပါင္း အလွဴေတာ္ေငြ ကုန္က်စရိတ္ေပါင္း သိန္းငါးေထာင္ ခန္႔ရွိမည္ဟု ဥပတၳမၻက အဖြဲ႕၀င္ ဥပါသကာတစ္ေယာက္မွ ေျပာၾကားသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဤစက္တင္ဘာ သံဃာ့လႈပ္ရွားမႈ၌ ေခါင္းေဆာင္ပါ၀င္ခဲ့ေသာ နာမည္ႀကီး ဆရာဒကာ ညီညြတ္မႈႏွင့္ စည္းလံုးမႈကို ေဖာ္ထုတ္ေသာ ကထိန္ပြဲႀကီး ျဖစ္ေပသည္။

ယမထာ

ဒါေတြက စစ္အဆိုးရဖမ္းဆီးႏွိပ္စက္မွာကို ေၾကာက္လို႔ ရြာျပန္ကုန္ၾကတဲ့ သံဃာေတာ္မ်ားအတြက္
 

မစိုးရိမ္တိုက္သစ္ ကထိန္ပြဲ ျပည္သူေတြ ပါ၀င္ႏႊဲ

Filed under: MASOEYEIN MONASTERY,MY NEWS,OTHERS' WRITINGS,PHOTOS — Nyo Gyi @ 4:08 pm




လက္ရွိ မစိုးရိမ္တိုက္သစ္ နာယကခ်ဳပ္ ဆရာေတာ္ ဦးရာဇာဓမၼာဘိ၀ံသ


၁၃၆၉-ခု နတ္ေတာ္လျပည့္ေန႔ (၂၄၊ ၁၂၊ ၀၇) တနလၤာေန႔ နံနက္က သံဃာ အပါး (၂၈၀၀) သီတင္းသံုးေနထိုင္ေသာ မႏၱေလးၿမိဳ႕ မစိုးရိမ္ တိုက္သစ္တြင္ မစိုးရိမ္ ေက်ာင္းတိုက္ ေက်ာင္းဒကာမ်ား ႀကီးမွဴးေသာ ဥပတၳမၻက အဖြဲ႕မွ စုေပါင္း မဟာဘံုကထိန္ ပြဲႀကီး ခင္းက်င္း လွဴဒါန္းခဲ့သည္။

ထိုပြဲသည္ အႀကီးက်ယ္ဆံုးေသာ ကထိန္ပြဲႀကီး ျဖစ္ၿပီး ျပည္သူ လူထု၏ ညီညြတ္မႈႏွင့္ စည္းလံုးမႈကို ျပသရာ ေရာက္ေသာ လူထု လႈပ္ရွားမႈပြဲႀကီဒလည္း ျဖစ္ေပသည္။

ဆိုလိုသည္မွာ ယင္းပြဲ လက္မခံရန္ႏွင့္ စစ္အဆိုးရ၏ မႏၱေလးတိုင္းမွဴးမွ မိမိတို႔ ခင္းက်င္းမည္ျဖစ္ေၾကာင္း တိုင္းမွဴးမွ လာေရာက္ ေလွ်ာက္ထားသည္ကို မစိုးရိမ္တိုက္သစ္ နာယကခ်ဳပ္ ဆရာေတာ္ ဦးရာဇာဓမၼာဘိ၀ံသမွ လံုး၀လက္မခံႏိုင္ပါေၾကာင္း၊ မိမိတို႔ ၀ိနည္းဥပေဒအရ ပထမေလွ်ာက္ထားေသာ ဒကာကိုသာ ဦးစားေပး လက္ခံရမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ျပတ္ျပတ္သားသား ပယ္ခ်ၿပီမွ ယခုလို စည္းလံုးေသာ ျပည္သူလူထု၏ အလွဴကို လက္ခံ က်င္းပခဲ့ျခင္းျဖစ္ေသာေၾကာင့္ေပတည္း။

ထိုစဥ္က ကၽြႏု္ပ္တို႔ သတင္းသမားမ်ားမွာ ဆရာေတာ္၏ ရဲရင့္မႈကိုသာ သတိျပဳမိ၍ နာယကခ်ဳပ္ဆရာေတာ္၏ အေျမွာ္အျမင္ႀကီးမႈကို သတိမျပဳမိၾကေပ။ ေနာက္အခါ မႏၱေလးၿမိဳ႕၊ အိမ္ေတာ္ရာ ဘုရားအေနာက္ဘက္ ခင္မကန္ေက်ာင္းတိုက္၌ မႏၱေလးတိုင္းမွဴးမွ ယခင္ မစိုးရိမ္တိုက္သစ္၌ကဲ့သို႔ပင္ ယခင္ ကထိန္ဒကာကို ဖယ္ရွား၍ တိုင္းမွဴးမွ ကထိန္၀င္ခင္းစဥ္ စက္တင္ဘာသံဃာ့လႈပ္ရွားမႈမ်ားကို ေခါင္းေဆာင္ပါ၀င္ေသာ ရဟန္းငယ္မ်ားကို ၀င္ေရာက္ေမႊေနာက္ဖမ္းဆီးသည္ကို ၾကားသိရမွသာလွ်င္ ဆရာေတာ္၏ အေျမွာ္အျမင္ႀကီးမႈကို လက္ဖ်ားခါ အံ့ျခီးခဲ့ရေပသည္။ (ကဗ်ာဆရာ မင္းဆက္ (ဦးသုမန)သည္ ဤပံုစံမ်ိဳးႏွင့္ပင္ အဖမ္းခံခဲ့ရသည္။)

ယခု ထိုႀကီးက်ယ္ေသာ ျပည္သူ႕ကထိန္ပြဲႀကီး မစိုးရိမ္တိုက္သစ္ ဓမၼမဟိဒၶိ ေက်ာင္းေတာ္ႀကီး ဒုတိယထပ္၌ နံနက္(၅)နာရီ၊ မိနစ္(၃၀)တြင္ သံဃာေတာ္မ်ားအား အာရံုမုန္႔ဟင္းခါးဆြမ္း၊ ေကာ္ဖီမုန္႔မ်ား ဆက္ကပ္ျခင္း၊ နံနက္(၈)နာရီ (၃၀)မိနစ္တြင္ စာသင္ၿပီး၊ က်မ္းၿပီး၊ စာခ်ဆရာေတာ္မ်ားမွ ဓမၼမဟိဒၶိ အေပၚဆံုးထပ္တြင္ ပရိတ္အႏုေမာဒနာတရားမ်ား ခ်ီးေျမွာက္ျခင္း၊ နံနက္(၉)နာရီတြင္ ဒကာ၊ ဒကာမမ်ားႏွင့္ ျပည္သူလူထုတို႔မွ ဆြမ္း၊ သကၤန္း၊ ေဘာပင္ႏွင့္ လွဴဖြယ္ပစၥည္းမ်ား ေလာင္းလွဴၿပီး ဓမၼမဟိဒၶိ ဒုတိယထပ္တြင္ သံဃာေတာ္မ်ားအားလံုး ဆြမ္းဘုန္းေပးၾကသည္။

လာသမွ် ဧည့္ပရိတ္သတ္မ်ားႏွင့္ သီလရွင္ဆရာေလးမ်ားကို နံနက္(၉)နာရီမွ (၁၁)နာရီထိ ေကၽြးေမြးဧည့္ခံခဲ့သည္။ စုစုေပါင္း အလွဴေတာ္ေငြ ကုန္က်စရိတ္ေပါင္း သိန္းငါးေထာင္ ခန္႔ရွိမည္ဟု ဥပတၳမၻက အဖြဲ႕၀င္ ဥပါသကာတစ္ေယာက္မွ ေျပာၾကားသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဤစက္တင္ဘာ သံဃာ့လႈပ္ရွားမႈ၌ ေခါင္းေဆာင္ပါ၀င္ခဲ့ေသာ နာမည္ႀကီး ဆရာဒကာ ညီညြတ္မႈႏွင့္ စည္းလံုးမႈကို ေဖာ္ထုတ္ေသာ ကထိန္ပြဲႀကီး ျဖစ္ေပသည္။

ယမထာ

ဒါေတြက စစ္အဆိုးရဖမ္းဆီးႏွိပ္စက္မွာကို ေၾကာက္လို႔ ရြာျပန္ကုန္ၾကတဲ့ သံဃာေတာ္မ်ားအတြက္
 

မစိုးရိမ္တိုက္သစ္ ကထိန္ပြဲ ျပည္သူေတြ ပါ၀င္ႏႊဲ

Filed under: MY NEWS,OTHERS' WRITINGS — Nyo Gyi @ 4:08 pm




လက္ရွိ မစိုးရိမ္တိုက္သစ္ နာယကခ်ဳပ္ ဆရာေတာ္ ဦးရာဇာဓမၼာဘိ၀ံသ


၁၃၆၉-ခု နတ္ေတာ္လျပည့္ေန႔ (၂၄၊ ၁၂၊ ၀၇) တနလၤာေန႔ နံနက္က သံဃာ အပါး (၂၈၀၀) သီတင္းသံုးေနထိုင္ေသာ မႏၱေလးၿမိဳ႕ မစိုးရိမ္ တိုက္သစ္တြင္ မစိုးရိမ္ ေက်ာင္းတိုက္ ေက်ာင္းဒကာမ်ား ႀကီးမွဴးေသာ ဥပတၳမၻက အဖြဲ႕မွ စုေပါင္း မဟာဘံုကထိန္ ပြဲႀကီး ခင္းက်င္း လွဴဒါန္းခဲ့သည္။

ထိုပြဲသည္ အႀကီးက်ယ္ဆံုးေသာ ကထိန္ပြဲႀကီး ျဖစ္ၿပီး ျပည္သူ လူထု၏ ညီညြတ္မႈႏွင့္ စည္းလံုးမႈကို ျပသရာ ေရာက္ေသာ လူထု လႈပ္ရွားမႈပြဲႀကီဒလည္း ျဖစ္ေပသည္။

ဆိုလိုသည္မွာ ယင္းပြဲ လက္မခံရန္ႏွင့္ စစ္အဆိုးရ၏ မႏၱေလးတိုင္းမွဴးမွ မိမိတို႔ ခင္းက်င္းမည္ျဖစ္ေၾကာင္း တိုင္းမွဴးမွ လာေရာက္ ေလွ်ာက္ထားသည္ကို မစိုးရိမ္တိုက္သစ္ နာယကခ်ဳပ္ ဆရာေတာ္ ဦးရာဇာဓမၼာဘိ၀ံသမွ လံုး၀လက္မခံႏိုင္ပါေၾကာင္း၊ မိမိတို႔ ၀ိနည္းဥပေဒအရ ပထမေလွ်ာက္ထားေသာ ဒကာကိုသာ ဦးစားေပး လက္ခံရမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ျပတ္ျပတ္သားသား ပယ္ခ်ၿပီမွ ယခုလို စည္းလံုးေသာ ျပည္သူလူထု၏ အလွဴကို လက္ခံ က်င္းပခဲ့ျခင္းျဖစ္ေသာေၾကာင့္ေပတည္း။

ထိုစဥ္က ကၽြႏု္ပ္တို႔ သတင္းသမားမ်ားမွာ ဆရာေတာ္၏ ရဲရင့္မႈကိုသာ သတိျပဳမိ၍ နာယကခ်ဳပ္ဆရာေတာ္၏ အေျမွာ္အျမင္ႀကီးမႈကို သတိမျပဳမိၾကေပ။ ေနာက္အခါ မႏၱေလးၿမိဳ႕၊ အိမ္ေတာ္ရာ ဘုရားအေနာက္ဘက္ ခင္မကန္ေက်ာင္းတိုက္၌ မႏၱေလးတိုင္းမွဴးမွ ယခင္ မစိုးရိမ္တိုက္သစ္၌ကဲ့သို႔ပင္ ယခင္ ကထိန္ဒကာကို ဖယ္ရွား၍ တိုင္းမွဴးမွ ကထိန္၀င္ခင္းစဥ္ စက္တင္ဘာသံဃာ့လႈပ္ရွားမႈမ်ားကို ေခါင္းေဆာင္ပါ၀င္ေသာ ရဟန္းငယ္မ်ားကို ၀င္ေရာက္ေမႊေနာက္ဖမ္းဆီးသည္ကို ၾကားသိရမွသာလွ်င္ ဆရာေတာ္၏ အေျမွာ္အျမင္ႀကီးမႈကို လက္ဖ်ားခါ အံ့ျခီးခဲ့ရေပသည္။ (ကဗ်ာဆရာ မင္းဆက္ (ဦးသုမန)သည္ ဤပံုစံမ်ိဳးႏွင့္ပင္ အဖမ္းခံခဲ့ရသည္။)

ယခု ထိုႀကီးက်ယ္ေသာ ျပည္သူ႕ကထိန္ပြဲႀကီး မစိုးရိမ္တိုက္သစ္ ဓမၼမဟိဒၶိ ေက်ာင္းေတာ္ႀကီး ဒုတိယထပ္၌ နံနက္(၅)နာရီ၊ မိနစ္(၃၀)တြင္ သံဃာေတာ္မ်ားအား အာရံုမုန္႔ဟင္းခါးဆြမ္း၊ ေကာ္ဖီမုန္႔မ်ား ဆက္ကပ္ျခင္း၊ နံနက္(၈)နာရီ (၃၀)မိနစ္တြင္ စာသင္ၿပီး၊ က်မ္းၿပီး၊ စာခ်ဆရာေတာ္မ်ားမွ ဓမၼမဟိဒၶိ အေပၚဆံုးထပ္တြင္ ပရိတ္အႏုေမာဒနာတရားမ်ား ခ်ီးေျမွာက္ျခင္း၊ နံနက္(၉)နာရီတြင္ ဒကာ၊ ဒကာမမ်ားႏွင့္ ျပည္သူလူထုတို႔မွ ဆြမ္း၊ သကၤန္း၊ ေဘာပင္ႏွင့္ လွဴဖြယ္ပစၥည္းမ်ား ေလာင္းလွဴၿပီး ဓမၼမဟိဒၶိ ဒုတိယထပ္တြင္ သံဃာေတာ္မ်ားအားလံုး ဆြမ္းဘုန္းေပးၾကသည္။

လာသမွ် ဧည့္ပရိတ္သတ္မ်ားႏွင့္ သီလရွင္ဆရာေလးမ်ားကို နံနက္(၉)နာရီမွ (၁၁)နာရီထိ ေကၽြးေမြးဧည့္ခံခဲ့သည္။ စုစုေပါင္း အလွဴေတာ္ေငြ ကုန္က်စရိတ္ေပါင္း သိန္းငါးေထာင္ ခန္႔ရွိမည္ဟု ဥပတၳမၻက အဖြဲ႕၀င္ ဥပါသကာတစ္ေယာက္မွ ေျပာၾကားသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဤစက္တင္ဘာ သံဃာ့လႈပ္ရွားမႈ၌ ေခါင္းေဆာင္ပါ၀င္ခဲ့ေသာ နာမည္ႀကီး ဆရာဒကာ ညီညြတ္မႈႏွင့္ စည္းလံုးမႈကို ေဖာ္ထုတ္ေသာ ကထိန္ပြဲႀကီး ျဖစ္ေပသည္။

ယမထာ

ဒါေတြက စစ္အဆိုးရဖမ္းဆီးႏွိပ္စက္မွာကို ေၾကာက္လို႔ ရြာျပန္ကုန္ၾကတဲ့ သံဃာေတာ္မ်ားအတြက္
 

>မႏၱေလးၿမိဳ႕ မစိုးရိမ္တိုက္သစ္ စုေပါင္း ကထိန္ December 23, 2007

Filed under: MASOEYEIN MONASTERY,MY NEWS — Nyo Gyi @ 5:09 pm

>

မႏၱေလးၿမိဳ႕ မစိုးရိမ္တိုက္သစ္ႀကီးမွာ ပဥၥမ အႀကိမ္ေျမာက္ စုေပါင္း မဟာဘံုကထိန္အလွဴေတာ္ မဂၤလာ ကို (၂၄၊ ၁၂၊ ၂၀၀၇) တနလၤာေန႔ မွာ ျခိမ့္ျခိမ့္သဲ ဆင္ႏႊဲေတာ့မွာပါ။
မႏၱေလး စစ္တိုင္းမွဴးရဲ႕ ကပ္ဖားရပ္ဖား ကထိန္ကို ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ ျငင္းပယ္ၿပီး ျပည္သူေတြရဲ႕ တကယ့္အစစ္အမွန္ သဒၶါတရားကိုသာ မစိုးရိမ္တိုက္သစ္ ဆရာေတာ္မ်ားက လက္ခံၿပီး ခင္းက်င္းမယ့္ ကထိန္ျဖစ္ပါတယ္။
သံဃာေတာ္ စုစုေပါင္း (၂၈၀၀)ပါးအား ဆက္ကပ္လွဴဒါန္းၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

သတင္း အျပည့္အစံုကို ဆက္လက္ၿပီး တင္ျပေပးဖို႔ႀကိဳးစားပါ့မယ္။

ညိဳႀကီး

 

မႏၱေလးၿမိဳ႕ မစိုးရိမ္တိုက္သစ္ စုေပါင္း ကထိန္

Filed under: MASOEYEIN MONASTERY,MY NEWS — Nyo Gyi @ 5:09 pm
မႏၱေလးၿမိဳ႕ မစိုးရိမ္တိုက္သစ္ႀကီးမွာ ပဥၥမ အႀကိမ္ေျမာက္ စုေပါင္း မဟာဘံုကထိန္အလွဴေတာ္ မဂၤလာ ကို (၂၄၊ ၁၂၊ ၂၀၀၇) တနလၤာေန႔ မွာ ျခိမ့္ျခိမ့္သဲ ဆင္ႏႊဲေတာ့မွာပါ။
မႏၱေလး စစ္တိုင္းမွဴးရဲ႕ ကပ္ဖားရပ္ဖား ကထိန္ကို ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ ျငင္းပယ္ၿပီး ျပည္သူေတြရဲ႕ တကယ့္အစစ္အမွန္ သဒၶါတရားကိုသာ မစိုးရိမ္တိုက္သစ္ ဆရာေတာ္မ်ားက လက္ခံၿပီး ခင္းက်င္းမယ့္ ကထိန္ျဖစ္ပါတယ္။
သံဃာေတာ္ စုစုေပါင္း (၂၈၀၀)ပါးအား ဆက္ကပ္လွဴဒါန္းၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

သတင္း အျပည့္အစံုကို ဆက္လက္ၿပီး တင္ျပေပးဖို႔ႀကိဳးစားပါ့မယ္။

ညိဳႀကီး

 

မႏၱေလးၿမိဳ႕ မစိုးရိမ္တိုက္သစ္ စုေပါင္း ကထိန္

Filed under: MY NEWS — Nyo Gyi @ 5:09 pm
မႏၱေလးၿမိဳ႕ မစိုးရိမ္တိုက္သစ္ႀကီးမွာ ပဥၥမ အႀကိမ္ေျမာက္ စုေပါင္း မဟာဘံုကထိန္အလွဴေတာ္ မဂၤလာ ကို (၂၄၊ ၁၂၊ ၂၀၀၇) တနလၤာေန႔ မွာ ျခိမ့္ျခိမ့္သဲ ဆင္ႏႊဲေတာ့မွာပါ။
မႏၱေလး စစ္တိုင္းမွဴးရဲ႕ ကပ္ဖားရပ္ဖား ကထိန္ကို ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ ျငင္းပယ္ၿပီး ျပည္သူေတြရဲ႕ တကယ့္အစစ္အမွန္ သဒၶါတရားကိုသာ မစိုးရိမ္တိုက္သစ္ ဆရာေတာ္မ်ားက လက္ခံၿပီး ခင္းက်င္းမယ့္ ကထိန္ျဖစ္ပါတယ္။
သံဃာေတာ္ စုစုေပါင္း (၂၈၀၀)ပါးအား ဆက္ကပ္လွဴဒါန္းၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

သတင္း အျပည့္အစံုကို ဆက္လက္ၿပီး တင္ျပေပးဖို႔ႀကိဳးစားပါ့မယ္။

ညိဳႀကီး

 

>Students and Politics December 22, 2007

Filed under: OTHERS' WRITINGS — Nyo Gyi @ 5:37 pm

>

“ေက်ာင္းသားႏွင့္ ႏိုင္ငံေရး”

ေနအဂၢ

ယေန႔ ကၽြႏု္ပ္တို႔ မ်ိဳးဆက္သစ္ ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ားၾကားတြင္ ႏိုင္ငံေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ အသိအျမင္နည္းမႈ၊ ႏိုင္ငံေရး၏ သေဘာသဘာ၀ကို နားလည္မႈ နည္းပါးေနၾကသည္ကို အားမလုိအားမရ ျဖစ္မိသည္။ ဤသည္မွာ ဆန္းေတာ့ မဆန္းပါ။ ယေန႔ အခါကာလတြင္ အုပ္စိုးသူ အာဏာရွင္တို႔အေန ျဖင့္ ၄င္းတို႔၏ မတရားသျဖင့္ ႏိုင္လိုမင္းထက္ျပဳမူမႈမ်ားကို ဖံုးဖိႏိုင္ရန္၊ ၄င္းတို႔၏ မတရားအုပ္စိုးမႈ သက္ဆိုးရွည္ရန္အတြက္ ကၽြႏု္ပ္တို႔အား စဥ္းစားဆင္ျခင္ေတြးေခၚတတ္လာေစႏိုင္ေသာ ပညာေရးမ်ိဳးကို ဖန္တီးမေပးထားေပ။ မ်ားျပားလွေသာ ေက်ာင္းစရိတ္ကုန္က်ေငြမ်ားအတြက္ ေက်ာင္းျမန္ျမန္ၿပီးေရး၊ ဘြဲ႕ျမန္ျမန္ရေရးကိုသာ ဦးတည္သြားေစေသာ အလြတ္က်က္ပညာေရးမ်ိဳးသာ ေပးထားျခင္းသည္ အမ်ိဳးသားေရး၊ ႏိုင္ငံေရး အေတြးအေခၚနည္းပါးရျခင္း၏ အေၾကာင္းတစ္ရပ္ ျဖစ္သည္။

အုပ္ထိန္းသူ မိဘမ်ားအေနျဖင့္လည္း မိမိတို႔၏ သားသမီးမ်ား ႏိုင္ငံေရး၌ စိတ္၀င္စားသြားမည္ကို လြန္စြာ စိုးရိမ္ပူပန္ၾကသည္။ ဤအတြက္ အုပ္ထိန္းသူ မိဘမ်ားအားလည္း အျပစ္မတင္လို။ မိမိတို႔၏ သားသမီးက ႏိုင္ငံေရး စိတ္ပါ၀င္စားေနလွ်င္ သြားၿပီ။ ထို႔ထက္ကဲ၍ ႏိုင္ငံေရး လႈပ္ရွားမႈမ်ားတြင္ တက္ၾကြေနလွ်င္ ဘ၀ ပါ ပ်က္ၿပီ။ အဘယ့္ေၾကာင့္ ကၽြႏု္ပ္ ဤသို႔ ဆိုရပါသနည္း။ ရွင္းပါမည္။

ယေန႔ အုပ္စိုးသူ အာဏာရွင္တို႔သည္ ၄င္းတို႔အား ေတာ္လွန္ေသာ ႏိုင္ငံေရး လႈပ္ရွားမႈမ်ားတြင္ ပါ၀င္သူမ်ား (အထူးသျဖင့္ ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ား) အား မတရားသျဖင့္ ဖိႏွိပ္မည္၊ ဖမ္းဆီးမည္၊ အစစ္အေဆး၊ အေမးအျမန္းမရွိ ေထာင္ခ်မည္။ ေက်ာင္းသားျဖစ္ေနလွ်င္ ေက်ာင္းမွ ရာသက္ပန္ ထုတ္ပယ္မည္။ ေထာင္ခ်မည္။ ဘယ္ဆီ ဘယ္မွန္းမသိေသာ တစ္ေနရာရာသို႔ ပို႔လိုက္ၾကမည္။ အခ်ိန္တန္၍မွ အိမ္ျပန္မလာလွ်င္ က်န္ရစ္သူ မိသားစုအေနျဖင့္ မွန္းဆ၍သာ သပိတ္သြပ္ အမွ်ေ၀လိုက္ၾက ေပေတာ့။ ဤမွ် ဆိုး၀ါးလွေသာ ျဖစ္ရပ္အတြက္ အဘယ္ကဲ့သို႔ေသာ မိဘမ်ားက မိမိတို႔ သားသမီးအေပၚ အျဖစ္ခံၾကမည္နည္း။ ခက္ခဲလွေသာ စား၀တ္ေနေရးၾကားမွ ထားေပးရေသာ ေက်ာင္းအတြက္ မိမိတို႔၏ သားသမီးပညာေရး ဆံုးရႈံးေစခ်င္ၾကမည္နည္း။ အႏွစ္သာရ ကင္းမဲ့ေသာ္လည္း ရရွိလာမည့္ ဘြဲ႕တံဆိပ္အတြက္ ဂုဏ္ယူခ်င္ၾကေပလိမ့္မည္။ ဤသို႔ဤသို႔ေသာ အေၾကာင္း တရားမ်ားကို ေထာက္၍ ကၽြႏု္ပ္တို႔၏ မိဘမ်ား အမွန္တကယ္ ျဖစ္ပ်က္ေနေသာ အရွိ၊ အသိမ်ားကို မ်က္ကြယ္ျပဳလိုက္ၾကသည္။ အုပ္စိုးသူ အာဏာရွင္တို႔ အလိုက်ဖို႔ မိမိတို႔ သားသမီးမ်ားကို ႏိုင္ငံေရးမလုပ္ၾကနဲ႔ တားမည္။

အထပ္ထပ္သတိေပးမည္။ “ေက်ာင္းသားႏွင့္ ႏိုင္ငံေရး ဘာဆိုင္သနည္း။ ေက်ာင္းသားပဲ ကိုယ့္စာကိုယ္ဖတ္၊ ကိုယ့္အလုပ္ကိုယ္လုပ္၊
ႏိုင္ငံေရးဆိုတာ မင္းတို႔နဲ႔ မဆိုင္၊ အုပ္ခ်ဳပ္သူ(ယခုမူ စစ္ဗိုလ္)တို႔ႏွင့္သာ ဆိုင္သည္” ဟု ေလသံေတြ ပစ္ၾကမည္။ ဒီလိုနဲ႔ မိဘမ်ားမွာ
မိမိတို႔သားသမီး ေဆးသမားျဖစ္မွာ မပူရ၊ ႏိုင္ငံေရး သမားျဖစ္ရမွာ ပူပန္ေနၾကရသည္။ ေတာ္ပါေပတယ္…ကိုေရႊ နအဖ တို႔ရယ္။

ကၽြႏ္ုပ္အဘယ့္ေၾကာင့္ ဤမွ်ေလရွည္ေနရသနည္း ဟုဆိုေသာ္ “ေက်ာင္းသားႏွင့္ ႏိုင္ငံေရး ဘာဆိုင္သနည္း” ဟု အေျပာခံရတိုင္း
အခံရခက္လွသည္။ ကၽြႏု္ပ္တို႔အား ဦးေႏွာက္မရွိ၊ အေတြးအေခၚမရွိ၊ ဥမမည္ စာမေျမာက္၊ ႏွပ္ေခ်းတြဲေလာင္း အဆင့္ေလာက္ ေအာက္ေမ့ေနျခင္းကို ရင္ဘတ္ထဲ အပ္နဲ႔ဆြသလို နာလွသည္။ ထိုစကားေျပာေသာ ပညာရွိသုခမိန္ႀကီးမ်ားကို “ကၽြန္ေတာ္တို႔မ်ား
မအဘူးမွတ္ေနသလား”ဟုပင္ ျပန္ေနာ့လိုက္ခ်င္သည္။

ကၽြႏု္ပ္တို႔ မ အ ၾကပါ။ ကၽြႏု္ပ္တို႔ မေၾကာက္တတ္ၾကပါ။ ထို႔ေၾကာင့္ ရွင္းရွင္းပဲ ေျဖပါမည္။ ကၽြႏ္ုပ္တို႔သည္ ေက်ာင္းသားဟု
ေခၚေ၀ၚေနရေသာ္လည္း ကၽြႏု္ပ္တို႔အားလံုး လူသားမ်ား စင္စစ္ျဖစ္ၾကပါသည္။ သို႔အတြက္ လူအဖြဲ႕အစည္းႏွင့္ ဆိုင္ေသာ အေရးအားလံုး (ႏိုင္ငံေရးအပါအ၀င္) ကၽြႏု္ပ္တို႔ႏွင့္ ဆိုင္ပါသည္။ အဘယ္အေၾကာင္းေၾကာင့္ ကၽြႏု္ပ္တို႔ လူ႕အခြင့္အေရးကို အဆံုးရႈံး ခံၾကရမည္နည္း။

ႏိုင္ငံေရး ႏွင့္ ဆိုင္ပံုအေၾကာင္း ထပ္မံ ရွင္းျပပါဦးမည္။ ႏိုင္ငံေရး ဟု ဆိုလိုက္သည္ႏွင့္ အမ်ားစု မွာ ပါတီမ်ား၊ အာဏာမ်ား၊ အစိုးရအဖြဲ႕မ်ားကိုသာ ေျပး၍ ျမင္လိုက္ၾကသည္။ ္ဤသို႔ေသာ ပါတီႏိုင္ငံေရးမ်ိဳးကို ကၽြႏု္ပ္မဆိုလို။ မိမိႏိုင္ငံ၊ မိမိလူမ်ိဳး တိုးတက္ေကာင္းစားေရးအတြက္ လုပ္ေဆာင္မႈမ်ားကို ေဖာ္ေဆာင္ေသာ အမ်ိဳးသားႏိုင္ငံေရးမွသည္ လူႏွင့္ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းတစ္ရပ္လံုး တိုးတက္ေကာင္းစားေရးအတြက္ လုပ္ေဆာင္ေသာ ကမၻာ့ႏိုင္ငံေရးမ်ားကို ဆိုလိုေပသည္။ ႏိုင္ငံေရးဟူသည္ မိမိကိုယ္တိုင္ႏွင့္ သူတစ္ပါး တိုးတက္ေကာင္းစားေရးအတြက္ ကူညီေသာ လုပ္ေဆာင္မႈပင္ျဖစ္သည္။ တစ္စံုတစ္ခုအတြက္ ခက္ခဲေနသူအား ကူညီလိုက္ျခင္း(၀ါ) ထမင္းစားစရာမရွိသူအား ထမင္းစားရေအာင္ ႀကံေဆာင္ေပးျခင္းသည္ပင္ ႏိုင္ငံေရးျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ႏိုင္ငံေရးဟူသည္ ရိုးစင္းပါသည္။ ျဖဴစင္ပါသည္။ ျမင့္ျမတ္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ မတရားသျဖင့္ အုပ္စိုးလိုသူ အာဏာရူး (ဥပမာ- လက္ရွိျမန္မာျပည္ စစ္အဆိုးရ) တို႔ေၾကာင့္ ႏိုင္ငံေရးသည္ ညစ္ေထးလာရသည္။ မာယာ ပရိယာယ္ ၾကြယ္၀လာရျခင္းျဖစ္သည္။

လူႏွင့္ လူ႕အဖြဲ႕အစည္း တိုးတက္ေကာင္းစားေရးအတြက္ လုပ္ေဆာင္မႈကို ႏိုင္ငံေရးဟု ကၽြႏု္ပ္ဆိုခဲ့ၿပီ။ ယေန႔ ကၽြႏု္ပ္တို႔ အပါအ၀င္ အမ်ားျပည္သူ ေကာင္းစားေရးအတြက္ ႀကီးစြာေသာ အေႏွာက္အယွက္ အဟန္႔အတား ျဖစ္ေနေသာ ကိုယ္က်ိဳးရွာ လက္နက္ကိုင္ အာဏာရွင္တို႔ကို ေတာ္လွန္ရမည္။ အာဏာရွင္ အုပ္ခ်ဳပ္မႈကို ဖ်က္သိမ္း၍ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းကို အမွန္တကယ္ ကိုယ္စားျပဳေသာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အဖြဲ႕အစည္းမ်ိဳး၊ တရားဥပေဒႀကီးစိုးေသာသ (မတရားဥပေဒ မဟုတ္) လူ႕အဖြဲ႕အစည္းမ်ိဳးကို ထူေထာင္ႏိုင္မွသာလွ်င္ ကၽြႏု္ပ္ဆိုခဲ့ေသာ လူႏွင့္ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းတိုးတက္ေကာင္းစားေရး ဟူေသာ ႏိုင္ငံေရး ပန္းတိုင္ကို ခ်ီတက္ႏိုင္ေပလိမ့္မည္။

ထိုအခါ ကၽြႏု္ပ္တို႔ ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ား မည္သည့္ အခန္းက႑မွ ပါ၀င္ၾကမည္နည္း။ က်ရာမွ တက္ၾကြစြာ ပါ၀င္ၾကရပါလိမ့္မည္။ ကၽြႏု္ပ္၏ ေရာင္းရင္းမ်ား၊ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမမ်ား…ေသြးေၾကာင္ေနၾကပါသလား။ အႏွစ္သာရ ကင္းမဲ့ေသာ ဘြဲ႕တံဆိပ္အတြက္ လက္ရွိပညာေရးကို ဖက္တြယ္ေနၾကလွ်င္ ကၽြႏု္ပ္တို႔၏ ေနာက္မ်ိဳးဆက္ (New Generation) မ်ားလည္း ဆက္လက္၍ အႏွစ္သာရ ကင္းမဲ့ေသာ ဘြဲ႕တံဆိပ္မ်ားကို ဆက္လက္ တပ္ဆင္ေနၾကရေပလိမ့္မည္။ ေခတ္ဆိုး၊ စနစ္ဆိုး၊ အာဏာရွင္ဆိုးတို႔ အုပ္စိုးမႈေအာက္၌ ဆက္လက္၍ ဘ၀ေတြ ပ်က္ေနၾကရေပလိမ့္မည္။ ထို႔ေၾကာင့္ လက္ရွိ ကၽြႏု္ပ္တို႔ တိုက္ပြဲ၀င္ရမည္။ ကၽြႏု္ပ္တို႔ စြန္႔လႊတ္ခဲ့ရေသာ္လည္း ေနာက္မ်ိဳးဆက္တို႔ ေကာင္းစားပါလိမ့္မည္။ ဤအတြက္ ကၽြႏု္ပ္တို႔ ေက်နပ္ႏိုင္ပါလိမ့္မည္။

ေရာင္းရင္းတို႔….
ကၽြႏု္ပ္တို႔ တိုက္ပြဲအတြက္ ဓားေတြ၊ က်ည္ဆံေတြ၊ ေသနတ္ေတြ မလိုပါ။ တစ္ခုတည္းေသာ လိုအပ္ခ်က္မွာ ခိုင္မာဇြဲသန္သည့္ စိတ္ဓာတ္တည္းဟူေသာ လက္နက္သာ လိုအပ္ပါသည္။ ကၽြႏ္ုပ္အထက္တြင္ ေမးခဲ့ေသာ ေမးခြန္းမ်ားကို ဆင္ျခင္ၿပီး စိတ္အားေတြေမြး၍ စိတ္ဓားေတြ ေသြးၾကပါေလာ့…။

၈၈ မ်ိဳးဆက္ ေက်ာင္းသားမ်ား အဖြဲ႕မွ ကိုကိုႀကီး၊ မင္းကိုႏိုင္၊ ေဌးႂကြယ္ [Photo: AFP] – ဧရာ၀တီ အင္တာနက္ မဂၢဇင္း
ေနအဂၢ
၂၀၊ ၁၂၊ ၂၀၀၇
 

Students and Politics

Filed under: OTHERS' WRITINGS — Nyo Gyi @ 5:37 pm
“ေက်ာင္းသားႏွင့္ ႏိုင္ငံေရး”

ေနအဂၢ

ယေန႔ ကၽြႏု္ပ္တို႔ မ်ိဳးဆက္သစ္ ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ားၾကားတြင္ ႏိုင္ငံေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ အသိအျမင္နည္းမႈ၊ ႏိုင္ငံေရး၏ သေဘာသဘာ၀ကို နားလည္မႈ နည္းပါးေနၾကသည္ကို အားမလုိအားမရ ျဖစ္မိသည္။ ဤသည္မွာ ဆန္းေတာ့ မဆန္းပါ။ ယေန႔ အခါကာလတြင္ အုပ္စိုးသူ အာဏာရွင္တို႔အေန ျဖင့္ ၄င္းတို႔၏ မတရားသျဖင့္ ႏိုင္လိုမင္းထက္ျပဳမူမႈမ်ားကို ဖံုးဖိႏိုင္ရန္၊ ၄င္းတို႔၏ မတရားအုပ္စိုးမႈ သက္ဆိုးရွည္ရန္အတြက္ ကၽြႏု္ပ္တို႔အား စဥ္းစားဆင္ျခင္ေတြးေခၚတတ္လာေစႏိုင္ေသာ ပညာေရးမ်ိဳးကို ဖန္တီးမေပးထားေပ။ မ်ားျပားလွေသာ ေက်ာင္းစရိတ္ကုန္က်ေငြမ်ားအတြက္ ေက်ာင္းျမန္ျမန္ၿပီးေရး၊ ဘြဲ႕ျမန္ျမန္ရေရးကိုသာ ဦးတည္သြားေစေသာ အလြတ္က်က္ပညာေရးမ်ိဳးသာ ေပးထားျခင္းသည္ အမ်ိဳးသားေရး၊ ႏိုင္ငံေရး အေတြးအေခၚနည္းပါးရျခင္း၏ အေၾကာင္းတစ္ရပ္ ျဖစ္သည္။

အုပ္ထိန္းသူ မိဘမ်ားအေနျဖင့္လည္း မိမိတို႔၏ သားသမီးမ်ား ႏိုင္ငံေရး၌ စိတ္၀င္စားသြားမည္ကို လြန္စြာ စိုးရိမ္ပူပန္ၾကသည္။ ဤအတြက္ အုပ္ထိန္းသူ မိဘမ်ားအားလည္း အျပစ္မတင္လို။ မိမိတို႔၏ သားသမီးက ႏိုင္ငံေရး စိတ္ပါ၀င္စားေနလွ်င္ သြားၿပီ။ ထို႔ထက္ကဲ၍ ႏိုင္ငံေရး လႈပ္ရွားမႈမ်ားတြင္ တက္ၾကြေနလွ်င္ ဘ၀ ပါ ပ်က္ၿပီ။ အဘယ့္ေၾကာင့္ ကၽြႏု္ပ္ ဤသို႔ ဆိုရပါသနည္း။ ရွင္းပါမည္။

ယေန႔ အုပ္စိုးသူ အာဏာရွင္တို႔သည္ ၄င္းတို႔အား ေတာ္လွန္ေသာ ႏိုင္ငံေရး လႈပ္ရွားမႈမ်ားတြင္ ပါ၀င္သူမ်ား (အထူးသျဖင့္ ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ား) အား မတရားသျဖင့္ ဖိႏွိပ္မည္၊ ဖမ္းဆီးမည္၊ အစစ္အေဆး၊ အေမးအျမန္းမရွိ ေထာင္ခ်မည္။ ေက်ာင္းသားျဖစ္ေနလွ်င္ ေက်ာင္းမွ ရာသက္ပန္ ထုတ္ပယ္မည္။ ေထာင္ခ်မည္။ ဘယ္ဆီ ဘယ္မွန္းမသိေသာ တစ္ေနရာရာသို႔ ပို႔လိုက္ၾကမည္။ အခ်ိန္တန္၍မွ အိမ္ျပန္မလာလွ်င္ က်န္ရစ္သူ မိသားစုအေနျဖင့္ မွန္းဆ၍သာ သပိတ္သြပ္ အမွ်ေ၀လိုက္ၾက ေပေတာ့။ ဤမွ် ဆိုး၀ါးလွေသာ ျဖစ္ရပ္အတြက္ အဘယ္ကဲ့သို႔ေသာ မိဘမ်ားက မိမိတို႔ သားသမီးအေပၚ အျဖစ္ခံၾကမည္နည္း။ ခက္ခဲလွေသာ စား၀တ္ေနေရးၾကားမွ ထားေပးရေသာ ေက်ာင္းအတြက္ မိမိတို႔၏ သားသမီးပညာေရး ဆံုးရႈံးေစခ်င္ၾကမည္နည္း။ အႏွစ္သာရ ကင္းမဲ့ေသာ္လည္း ရရွိလာမည့္ ဘြဲ႕တံဆိပ္အတြက္ ဂုဏ္ယူခ်င္ၾကေပလိမ့္မည္။ ဤသို႔ဤသို႔ေသာ အေၾကာင္း တရားမ်ားကို ေထာက္၍ ကၽြႏု္ပ္တို႔၏ မိဘမ်ား အမွန္တကယ္ ျဖစ္ပ်က္ေနေသာ အရွိ၊ အသိမ်ားကို မ်က္ကြယ္ျပဳလိုက္ၾကသည္။ အုပ္စိုးသူ အာဏာရွင္တို႔ အလိုက်ဖို႔ မိမိတို႔ သားသမီးမ်ားကို ႏိုင္ငံေရးမလုပ္ၾကနဲ႔ တားမည္။

အထပ္ထပ္သတိေပးမည္။ “ေက်ာင္းသားႏွင့္ ႏိုင္ငံေရး ဘာဆိုင္သနည္း။ ေက်ာင္းသားပဲ ကိုယ့္စာကိုယ္ဖတ္၊ ကိုယ့္အလုပ္ကိုယ္လုပ္၊
ႏိုင္ငံေရးဆိုတာ မင္းတို႔နဲ႔ မဆိုင္၊ အုပ္ခ်ဳပ္သူ(ယခုမူ စစ္ဗိုလ္)တို႔ႏွင့္သာ ဆိုင္သည္” ဟု ေလသံေတြ ပစ္ၾကမည္။ ဒီလိုနဲ႔ မိဘမ်ားမွာ
မိမိတို႔သားသမီး ေဆးသမားျဖစ္မွာ မပူရ၊ ႏိုင္ငံေရး သမားျဖစ္ရမွာ ပူပန္ေနၾကရသည္။ ေတာ္ပါေပတယ္…ကိုေရႊ နအဖ တို႔ရယ္။

ကၽြႏ္ုပ္အဘယ့္ေၾကာင့္ ဤမွ်ေလရွည္ေနရသနည္း ဟုဆိုေသာ္ “ေက်ာင္းသားႏွင့္ ႏိုင္ငံေရး ဘာဆိုင္သနည္း” ဟု အေျပာခံရတိုင္း
အခံရခက္လွသည္။ ကၽြႏု္ပ္တို႔အား ဦးေႏွာက္မရွိ၊ အေတြးအေခၚမရွိ၊ ဥမမည္ စာမေျမာက္၊ ႏွပ္ေခ်းတြဲေလာင္း အဆင့္ေလာက္ ေအာက္ေမ့ေနျခင္းကို ရင္ဘတ္ထဲ အပ္နဲ႔ဆြသလို နာလွသည္။ ထိုစကားေျပာေသာ ပညာရွိသုခမိန္ႀကီးမ်ားကို “ကၽြန္ေတာ္တို႔မ်ား
မအဘူးမွတ္ေနသလား”ဟုပင္ ျပန္ေနာ့လိုက္ခ်င္သည္။

ကၽြႏု္ပ္တို႔ မ အ ၾကပါ။ ကၽြႏု္ပ္တို႔ မေၾကာက္တတ္ၾကပါ။ ထို႔ေၾကာင့္ ရွင္းရွင္းပဲ ေျဖပါမည္။ ကၽြႏ္ုပ္တို႔သည္ ေက်ာင္းသားဟု
ေခၚေ၀ၚေနရေသာ္လည္း ကၽြႏု္ပ္တို႔အားလံုး လူသားမ်ား စင္စစ္ျဖစ္ၾကပါသည္။ သို႔အတြက္ လူအဖြဲ႕အစည္းႏွင့္ ဆိုင္ေသာ အေရးအားလံုး (ႏိုင္ငံေရးအပါအ၀င္) ကၽြႏု္ပ္တို႔ႏွင့္ ဆိုင္ပါသည္။ အဘယ္အေၾကာင္းေၾကာင့္ ကၽြႏု္ပ္တို႔ လူ႕အခြင့္အေရးကို အဆံုးရႈံး ခံၾကရမည္နည္း။

ႏိုင္ငံေရး ႏွင့္ ဆိုင္ပံုအေၾကာင္း ထပ္မံ ရွင္းျပပါဦးမည္။ ႏိုင္ငံေရး ဟု ဆိုလိုက္သည္ႏွင့္ အမ်ားစု မွာ ပါတီမ်ား၊ အာဏာမ်ား၊ အစိုးရအဖြဲ႕မ်ားကိုသာ ေျပး၍ ျမင္လိုက္ၾကသည္။ ္ဤသို႔ေသာ ပါတီႏိုင္ငံေရးမ်ိဳးကို ကၽြႏု္ပ္မဆိုလို။ မိမိႏိုင္ငံ၊ မိမိလူမ်ိဳး တိုးတက္ေကာင္းစားေရးအတြက္ လုပ္ေဆာင္မႈမ်ားကို ေဖာ္ေဆာင္ေသာ အမ်ိဳးသားႏိုင္ငံေရးမွသည္ လူႏွင့္ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းတစ္ရပ္လံုး တိုးတက္ေကာင္းစားေရးအတြက္ လုပ္ေဆာင္ေသာ ကမၻာ့ႏိုင္ငံေရးမ်ားကို ဆိုလိုေပသည္။ ႏိုင္ငံေရးဟူသည္ မိမိကိုယ္တိုင္ႏွင့္ သူတစ္ပါး တိုးတက္ေကာင္းစားေရးအတြက္ ကူညီေသာ လုပ္ေဆာင္မႈပင္ျဖစ္သည္။ တစ္စံုတစ္ခုအတြက္ ခက္ခဲေနသူအား ကူညီလိုက္ျခင္း(၀ါ) ထမင္းစားစရာမရွိသူအား ထမင္းစားရေအာင္ ႀကံေဆာင္ေပးျခင္းသည္ပင္ ႏိုင္ငံေရးျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ႏိုင္ငံေရးဟူသည္ ရိုးစင္းပါသည္။ ျဖဴစင္ပါသည္။ ျမင့္ျမတ္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ မတရားသျဖင့္ အုပ္စိုးလိုသူ အာဏာရူး (ဥပမာ- လက္ရွိျမန္မာျပည္ စစ္အဆိုးရ) တို႔ေၾကာင့္ ႏိုင္ငံေရးသည္ ညစ္ေထးလာရသည္။ မာယာ ပရိယာယ္ ၾကြယ္၀လာရျခင္းျဖစ္သည္။

လူႏွင့္ လူ႕အဖြဲ႕အစည္း တိုးတက္ေကာင္းစားေရးအတြက္ လုပ္ေဆာင္မႈကို ႏိုင္ငံေရးဟု ကၽြႏု္ပ္ဆိုခဲ့ၿပီ။ ယေန႔ ကၽြႏု္ပ္တို႔ အပါအ၀င္ အမ်ားျပည္သူ ေကာင္းစားေရးအတြက္ ႀကီးစြာေသာ အေႏွာက္အယွက္ အဟန္႔အတား ျဖစ္ေနေသာ ကိုယ္က်ိဳးရွာ လက္နက္ကိုင္ အာဏာရွင္တို႔ကို ေတာ္လွန္ရမည္။ အာဏာရွင္ အုပ္ခ်ဳပ္မႈကို ဖ်က္သိမ္း၍ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းကို အမွန္တကယ္ ကိုယ္စားျပဳေသာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အဖြဲ႕အစည္းမ်ိဳး၊ တရားဥပေဒႀကီးစိုးေသာသ (မတရားဥပေဒ မဟုတ္) လူ႕အဖြဲ႕အစည္းမ်ိဳးကို ထူေထာင္ႏိုင္မွသာလွ်င္ ကၽြႏု္ပ္ဆိုခဲ့ေသာ လူႏွင့္ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းတိုးတက္ေကာင္းစားေရး ဟူေသာ ႏိုင္ငံေရး ပန္းတိုင္ကို ခ်ီတက္ႏိုင္ေပလိမ့္မည္။

ထိုအခါ ကၽြႏု္ပ္တို႔ ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ား မည္သည့္ အခန္းက႑မွ ပါ၀င္ၾကမည္နည္း။ က်ရာမွ တက္ၾကြစြာ ပါ၀င္ၾကရပါလိမ့္မည္။ ကၽြႏု္ပ္၏ ေရာင္းရင္းမ်ား၊ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမမ်ား…ေသြးေၾကာင္ေနၾကပါသလား။ အႏွစ္သာရ ကင္းမဲ့ေသာ ဘြဲ႕တံဆိပ္အတြက္ လက္ရွိပညာေရးကို ဖက္တြယ္ေနၾကလွ်င္ ကၽြႏု္ပ္တို႔၏ ေနာက္မ်ိဳးဆက္ (New Generation) မ်ားလည္း ဆက္လက္၍ အႏွစ္သာရ ကင္းမဲ့ေသာ ဘြဲ႕တံဆိပ္မ်ားကို ဆက္လက္ တပ္ဆင္ေနၾကရေပလိမ့္မည္။ ေခတ္ဆိုး၊ စနစ္ဆိုး၊ အာဏာရွင္ဆိုးတို႔ အုပ္စိုးမႈေအာက္၌ ဆက္လက္၍ ဘ၀ေတြ ပ်က္ေနၾကရေပလိမ့္မည္။ ထို႔ေၾကာင့္ လက္ရွိ ကၽြႏု္ပ္တို႔ တိုက္ပြဲ၀င္ရမည္။ ကၽြႏု္ပ္တို႔ စြန္႔လႊတ္ခဲ့ရေသာ္လည္း ေနာက္မ်ိဳးဆက္တို႔ ေကာင္းစားပါလိမ့္မည္။ ဤအတြက္ ကၽြႏု္ပ္တို႔ ေက်နပ္ႏိုင္ပါလိမ့္မည္။

ေရာင္းရင္းတို႔….
ကၽြႏု္ပ္တို႔ တိုက္ပြဲအတြက္ ဓားေတြ၊ က်ည္ဆံေတြ၊ ေသနတ္ေတြ မလိုပါ။ တစ္ခုတည္းေသာ လိုအပ္ခ်က္မွာ ခိုင္မာဇြဲသန္သည့္ စိတ္ဓာတ္တည္းဟူေသာ လက္နက္သာ လိုအပ္ပါသည္။ ကၽြႏ္ုပ္အထက္တြင္ ေမးခဲ့ေသာ ေမးခြန္းမ်ားကို ဆင္ျခင္ၿပီး စိတ္အားေတြေမြး၍ စိတ္ဓားေတြ ေသြးၾကပါေလာ့…။

၈၈ မ်ိဳးဆက္ ေက်ာင္းသားမ်ား အဖြဲ႕မွ ကိုကိုႀကီး၊ မင္းကိုႏိုင္၊ ေဌးႂကြယ္ [Photo: AFP] – ဧရာ၀တီ အင္တာနက္ မဂၢဇင္း
ေနအဂၢ
၂၀၊ ၁၂၊ ၂၀၀၇
 

Students and Politics

Filed under: OTHERS' WRITINGS — Nyo Gyi @ 5:37 pm
“ေက်ာင္းသားႏွင့္ ႏိုင္ငံေရး”

ေနအဂၢ

ယေန႔ ကၽြႏု္ပ္တို႔ မ်ိဳးဆက္သစ္ ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ားၾကားတြင္ ႏိုင္ငံေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ အသိအျမင္နည္းမႈ၊ ႏိုင္ငံေရး၏ သေဘာသဘာ၀ကို နားလည္မႈ နည္းပါးေနၾကသည္ကို အားမလုိအားမရ ျဖစ္မိသည္။ ဤသည္မွာ ဆန္းေတာ့ မဆန္းပါ။ ယေန႔ အခါကာလတြင္ အုပ္စိုးသူ အာဏာရွင္တို႔အေန ျဖင့္ ၄င္းတို႔၏ မတရားသျဖင့္ ႏိုင္လိုမင္းထက္ျပဳမူမႈမ်ားကို ဖံုးဖိႏိုင္ရန္၊ ၄င္းတို႔၏ မတရားအုပ္စိုးမႈ သက္ဆိုးရွည္ရန္အတြက္ ကၽြႏု္ပ္တို႔အား စဥ္းစားဆင္ျခင္ေတြးေခၚတတ္လာေစႏိုင္ေသာ ပညာေရးမ်ိဳးကို ဖန္တီးမေပးထားေပ။ မ်ားျပားလွေသာ ေက်ာင္းစရိတ္ကုန္က်ေငြမ်ားအတြက္ ေက်ာင္းျမန္ျမန္ၿပီးေရး၊ ဘြဲ႕ျမန္ျမန္ရေရးကိုသာ ဦးတည္သြားေစေသာ အလြတ္က်က္ပညာေရးမ်ိဳးသာ ေပးထားျခင္းသည္ အမ်ိဳးသားေရး၊ ႏိုင္ငံေရး အေတြးအေခၚနည္းပါးရျခင္း၏ အေၾကာင္းတစ္ရပ္ ျဖစ္သည္။

အုပ္ထိန္းသူ မိဘမ်ားအေနျဖင့္လည္း မိမိတို႔၏ သားသမီးမ်ား ႏိုင္ငံေရး၌ စိတ္၀င္စားသြားမည္ကို လြန္စြာ စိုးရိမ္ပူပန္ၾကသည္။ ဤအတြက္ အုပ္ထိန္းသူ မိဘမ်ားအားလည္း အျပစ္မတင္လို။ မိမိတို႔၏ သားသမီးက ႏိုင္ငံေရး စိတ္ပါ၀င္စားေနလွ်င္ သြားၿပီ။ ထို႔ထက္ကဲ၍ ႏိုင္ငံေရး လႈပ္ရွားမႈမ်ားတြင္ တက္ၾကြေနလွ်င္ ဘ၀ ပါ ပ်က္ၿပီ။ အဘယ့္ေၾကာင့္ ကၽြႏု္ပ္ ဤသို႔ ဆိုရပါသနည္း။ ရွင္းပါမည္။

ယေန႔ အုပ္စိုးသူ အာဏာရွင္တို႔သည္ ၄င္းတို႔အား ေတာ္လွန္ေသာ ႏိုင္ငံေရး လႈပ္ရွားမႈမ်ားတြင္ ပါ၀င္သူမ်ား (အထူးသျဖင့္ ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ား) အား မတရားသျဖင့္ ဖိႏွိပ္မည္၊ ဖမ္းဆီးမည္၊ အစစ္အေဆး၊ အေမးအျမန္းမရွိ ေထာင္ခ်မည္။ ေက်ာင္းသားျဖစ္ေနလွ်င္ ေက်ာင္းမွ ရာသက္ပန္ ထုတ္ပယ္မည္။ ေထာင္ခ်မည္။ ဘယ္ဆီ ဘယ္မွန္းမသိေသာ တစ္ေနရာရာသို႔ ပို႔လိုက္ၾကမည္။ အခ်ိန္တန္၍မွ အိမ္ျပန္မလာလွ်င္ က်န္ရစ္သူ မိသားစုအေနျဖင့္ မွန္းဆ၍သာ သပိတ္သြပ္ အမွ်ေ၀လိုက္ၾက ေပေတာ့။ ဤမွ် ဆိုး၀ါးလွေသာ ျဖစ္ရပ္အတြက္ အဘယ္ကဲ့သို႔ေသာ မိဘမ်ားက မိမိတို႔ သားသမီးအေပၚ အျဖစ္ခံၾကမည္နည္း။ ခက္ခဲလွေသာ စား၀တ္ေနေရးၾကားမွ ထားေပးရေသာ ေက်ာင္းအတြက္ မိမိတို႔၏ သားသမီးပညာေရး ဆံုးရႈံးေစခ်င္ၾကမည္နည္း။ အႏွစ္သာရ ကင္းမဲ့ေသာ္လည္း ရရွိလာမည့္ ဘြဲ႕တံဆိပ္အတြက္ ဂုဏ္ယူခ်င္ၾကေပလိမ့္မည္။ ဤသို႔ဤသို႔ေသာ အေၾကာင္း တရားမ်ားကို ေထာက္၍ ကၽြႏု္ပ္တို႔၏ မိဘမ်ား အမွန္တကယ္ ျဖစ္ပ်က္ေနေသာ အရွိ၊ အသိမ်ားကို မ်က္ကြယ္ျပဳလိုက္ၾကသည္။ အုပ္စိုးသူ အာဏာရွင္တို႔ အလိုက်ဖို႔ မိမိတို႔ သားသမီးမ်ားကို ႏိုင္ငံေရးမလုပ္ၾကနဲ႔ တားမည္။

အထပ္ထပ္သတိေပးမည္။ “ေက်ာင္းသားႏွင့္ ႏိုင္ငံေရး ဘာဆိုင္သနည္း။ ေက်ာင္းသားပဲ ကိုယ့္စာကိုယ္ဖတ္၊ ကိုယ့္အလုပ္ကိုယ္လုပ္၊
ႏိုင္ငံေရးဆိုတာ မင္းတို႔နဲ႔ မဆိုင္၊ အုပ္ခ်ဳပ္သူ(ယခုမူ စစ္ဗိုလ္)တို႔ႏွင့္သာ ဆိုင္သည္” ဟု ေလသံေတြ ပစ္ၾကမည္။ ဒီလိုနဲ႔ မိဘမ်ားမွာ
မိမိတို႔သားသမီး ေဆးသမားျဖစ္မွာ မပူရ၊ ႏိုင္ငံေရး သမားျဖစ္ရမွာ ပူပန္ေနၾကရသည္။ ေတာ္ပါေပတယ္…ကိုေရႊ နအဖ တို႔ရယ္။

ကၽြႏ္ုပ္အဘယ့္ေၾကာင့္ ဤမွ်ေလရွည္ေနရသနည္း ဟုဆိုေသာ္ “ေက်ာင္းသားႏွင့္ ႏိုင္ငံေရး ဘာဆိုင္သနည္း” ဟု အေျပာခံရတိုင္း
အခံရခက္လွသည္။ ကၽြႏု္ပ္တို႔အား ဦးေႏွာက္မရွိ၊ အေတြးအေခၚမရွိ၊ ဥမမည္ စာမေျမာက္၊ ႏွပ္ေခ်းတြဲေလာင္း အဆင့္ေလာက္ ေအာက္ေမ့ေနျခင္းကို ရင္ဘတ္ထဲ အပ္နဲ႔ဆြသလို နာလွသည္။ ထိုစကားေျပာေသာ ပညာရွိသုခမိန္ႀကီးမ်ားကို “ကၽြန္ေတာ္တို႔မ်ား
မအဘူးမွတ္ေနသလား”ဟုပင္ ျပန္ေနာ့လိုက္ခ်င္သည္။

ကၽြႏု္ပ္တို႔ မ အ ၾကပါ။ ကၽြႏု္ပ္တို႔ မေၾကာက္တတ္ၾကပါ။ ထို႔ေၾကာင့္ ရွင္းရွင္းပဲ ေျဖပါမည္။ ကၽြႏ္ုပ္တို႔သည္ ေက်ာင္းသားဟု
ေခၚေ၀ၚေနရေသာ္လည္း ကၽြႏု္ပ္တို႔အားလံုး လူသားမ်ား စင္စစ္ျဖစ္ၾကပါသည္။ သို႔အတြက္ လူအဖြဲ႕အစည္းႏွင့္ ဆိုင္ေသာ အေရးအားလံုး (ႏိုင္ငံေရးအပါအ၀င္) ကၽြႏု္ပ္တို႔ႏွင့္ ဆိုင္ပါသည္။ အဘယ္အေၾကာင္းေၾကာင့္ ကၽြႏု္ပ္တို႔ လူ႕အခြင့္အေရးကို အဆံုးရႈံး ခံၾကရမည္နည္း။

ႏိုင္ငံေရး ႏွင့္ ဆိုင္ပံုအေၾကာင္း ထပ္မံ ရွင္းျပပါဦးမည္။ ႏိုင္ငံေရး ဟု ဆိုလိုက္သည္ႏွင့္ အမ်ားစု မွာ ပါတီမ်ား၊ အာဏာမ်ား၊ အစိုးရအဖြဲ႕မ်ားကိုသာ ေျပး၍ ျမင္လိုက္ၾကသည္။ ္ဤသို႔ေသာ ပါတီႏိုင္ငံေရးမ်ိဳးကို ကၽြႏု္ပ္မဆိုလို။ မိမိႏိုင္ငံ၊ မိမိလူမ်ိဳး တိုးတက္ေကာင္းစားေရးအတြက္ လုပ္ေဆာင္မႈမ်ားကို ေဖာ္ေဆာင္ေသာ အမ်ိဳးသားႏိုင္ငံေရးမွသည္ လူႏွင့္ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းတစ္ရပ္လံုး တိုးတက္ေကာင္းစားေရးအတြက္ လုပ္ေဆာင္ေသာ ကမၻာ့ႏိုင္ငံေရးမ်ားကို ဆိုလိုေပသည္။ ႏိုင္ငံေရးဟူသည္ မိမိကိုယ္တိုင္ႏွင့္ သူတစ္ပါး တိုးတက္ေကာင္းစားေရးအတြက္ ကူညီေသာ လုပ္ေဆာင္မႈပင္ျဖစ္သည္။ တစ္စံုတစ္ခုအတြက္ ခက္ခဲေနသူအား ကူညီလိုက္ျခင္း(၀ါ) ထမင္းစားစရာမရွိသူအား ထမင္းစားရေအာင္ ႀကံေဆာင္ေပးျခင္းသည္ပင္ ႏိုင္ငံေရးျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ႏိုင္ငံေရးဟူသည္ ရိုးစင္းပါသည္။ ျဖဴစင္ပါသည္။ ျမင့္ျမတ္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ မတရားသျဖင့္ အုပ္စိုးလိုသူ အာဏာရူး (ဥပမာ- လက္ရွိျမန္မာျပည္ စစ္အဆိုးရ) တို႔ေၾကာင့္ ႏိုင္ငံေရးသည္ ညစ္ေထးလာရသည္။ မာယာ ပရိယာယ္ ၾကြယ္၀လာရျခင္းျဖစ္သည္။

လူႏွင့္ လူ႕အဖြဲ႕အစည္း တိုးတက္ေကာင္းစားေရးအတြက္ လုပ္ေဆာင္မႈကို ႏိုင္ငံေရးဟု ကၽြႏု္ပ္ဆိုခဲ့ၿပီ။ ယေန႔ ကၽြႏု္ပ္တို႔ အပါအ၀င္ အမ်ားျပည္သူ ေကာင္းစားေရးအတြက္ ႀကီးစြာေသာ အေႏွာက္အယွက္ အဟန္႔အတား ျဖစ္ေနေသာ ကိုယ္က်ိဳးရွာ လက္နက္ကိုင္ အာဏာရွင္တို႔ကို ေတာ္လွန္ရမည္။ အာဏာရွင္ အုပ္ခ်ဳပ္မႈကို ဖ်က္သိမ္း၍ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းကို အမွန္တကယ္ ကိုယ္စားျပဳေသာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အဖြဲ႕အစည္းမ်ိဳး၊ တရားဥပေဒႀကီးစိုးေသာသ (မတရားဥပေဒ မဟုတ္) လူ႕အဖြဲ႕အစည္းမ်ိဳးကို ထူေထာင္ႏိုင္မွသာလွ်င္ ကၽြႏု္ပ္ဆိုခဲ့ေသာ လူႏွင့္ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းတိုးတက္ေကာင္းစားေရး ဟူေသာ ႏိုင္ငံေရး ပန္းတိုင္ကို ခ်ီတက္ႏိုင္ေပလိမ့္မည္။

ထိုအခါ ကၽြႏု္ပ္တို႔ ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ား မည္သည့္ အခန္းက႑မွ ပါ၀င္ၾကမည္နည္း။ က်ရာမွ တက္ၾကြစြာ ပါ၀င္ၾကရပါလိမ့္မည္။ ကၽြႏု္ပ္၏ ေရာင္းရင္းမ်ား၊ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမမ်ား…ေသြးေၾကာင္ေနၾကပါသလား။ အႏွစ္သာရ ကင္းမဲ့ေသာ ဘြဲ႕တံဆိပ္အတြက္ လက္ရွိပညာေရးကို ဖက္တြယ္ေနၾကလွ်င္ ကၽြႏု္ပ္တို႔၏ ေနာက္မ်ိဳးဆက္ (New Generation) မ်ားလည္း ဆက္လက္၍ အႏွစ္သာရ ကင္းမဲ့ေသာ ဘြဲ႕တံဆိပ္မ်ားကို ဆက္လက္ တပ္ဆင္ေနၾကရေပလိမ့္မည္။ ေခတ္ဆိုး၊ စနစ္ဆိုး၊ အာဏာရွင္ဆိုးတို႔ အုပ္စိုးမႈေအာက္၌ ဆက္လက္၍ ဘ၀ေတြ ပ်က္ေနၾကရေပလိမ့္မည္။ ထို႔ေၾကာင့္ လက္ရွိ ကၽြႏု္ပ္တို႔ တိုက္ပြဲ၀င္ရမည္။ ကၽြႏု္ပ္တို႔ စြန္႔လႊတ္ခဲ့ရေသာ္လည္း ေနာက္မ်ိဳးဆက္တို႔ ေကာင္းစားပါလိမ့္မည္။ ဤအတြက္ ကၽြႏု္ပ္တို႔ ေက်နပ္ႏိုင္ပါလိမ့္မည္။

ေရာင္းရင္းတို႔….
ကၽြႏု္ပ္တို႔ တိုက္ပြဲအတြက္ ဓားေတြ၊ က်ည္ဆံေတြ၊ ေသနတ္ေတြ မလိုပါ။ တစ္ခုတည္းေသာ လိုအပ္ခ်က္မွာ ခိုင္မာဇြဲသန္သည့္ စိတ္ဓာတ္တည္းဟူေသာ လက္နက္သာ လိုအပ္ပါသည္။ ကၽြႏ္ုပ္အထက္တြင္ ေမးခဲ့ေသာ ေမးခြန္းမ်ားကို ဆင္ျခင္ၿပီး စိတ္အားေတြေမြး၍ စိတ္ဓားေတြ ေသြးၾကပါေလာ့…။

၈၈ မ်ိဳးဆက္ ေက်ာင္းသားမ်ား အဖြဲ႕မွ ကိုကိုႀကီး၊ မင္းကိုႏိုင္၊ ေဌးႂကြယ္ [Photo: AFP] – ဧရာ၀တီ အင္တာနက္ မဂၢဇင္း
ေနအဂၢ
၂၀၊ ၁၂၊ ၂၀၀၇